عنوان مقاله: مدیریت دانش در سازمانهای دولتی

مولف:ولی اله رضایی نصرتی[1]
 
چکیده:

 امروزه سازمانهای دولتی در ایران خیلی از مدیریت دانش استقبال نمی کنند و تلاش دارند تا از طریق سنتی به انجام امور در سازمان ها بپردازند ..اجرای مدیریت ، سازمانها را قادر می سازد با وجود چالشهای دولتی قرن حاضر ، نیازمندی های خدماتی و اجرایی خود را برآورده سازند به علاوه طرفداران مدیریت دانش اعتقاد دارند که سازمانهای دولتی با ارتقاء جمع آوری ، رمز گزاری ، ذخیره سازی و انتقال دانش قادرند مأموریتشان را نسبت به گذشته با موفقیت بیشتری به ثمر رسانند(دیوید ای مکناب[2]، 2010)  مدیریت دانش با تأکید بر یادگیری، داشتن تفکر دستگاهی، ایجاد حس همکاری، رویکرد گروهی، تشویق مشارکت افراد در بیان ایده های نو، ایجاد محیطی مناسب برای ابراز علایق و همچنین شناسایی توانمند ی ها و قابلی تهای افراد و استفاده از آ نها در امور اجرایی و تصمیم گیری و واگذاری مسئولیت به آنها گامی بزرگ در جهت مدیریت اثربخش برخواهد داشت(وظیفه ، زهرا، 1394)

به همین خاطر در تحقیق حاضر با هدف  ارائه تعاریفی از دانش و مدیریت دانش ، بررسی و تبیین ضرورت ها، کارکردها و الگوهای مربوط به این دو مفهوم و بیان تفاوت های آن ها در سازمان های دولتی پرداخته می شود . این تحقیق با روش مطالعات کتابخانه ای انجام شده و ابزار گردآوری اطلاعات در آن فیش برداری از منابع پایگاه های اطلاعاتی شبکه جهانی اینترنت، کتب و مقالات علمی فارسی و لاتین و پایان نامه های مرتبط با موضوع تحقیق بوده است. در این مقاله پس از بیان مسئله و اهمیت آن، نقش مدیریت دانش در سازمانهای دولتی با استفاده از منابع دست اول بررسی شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد که سازمانها برای رسیدن به وضعیت ایده آل مدیریت دانش فاصله زیادی دارند و لیکن تلاشهایی نیز تاکنون صورت گرفته شده است و در پایان مقاله برای بهبود وضعیت فعلی راهکارهایی پیشنهاد گردید


واژه های کلیدی: دانش، مدیریت دانش،  سازمانهای دولتی


[1] - دانشجوی دکترای مدیریت دولتی دانشگاه ازاد اسلامی قزوین

[2] - David E Mc Nabb